زمان آینده در گذشته در انگلیسی: راهنمای کامل ساخت و کاربرد + مثال

زبان انگلیسی، دریچه‌ای به سوی دنیایی از فرصت‌هاست و فهم زمان‌های مختلف آن، کلید اصلی برای تسلط بر این زبان شیرین است. من خودم وقتی شروع به یادگیری زبان کردم، مدام به دنبال منابعی بودم که پیچیدگی‌های گرامری را به زبان ساده بیان کنند. امروز می‌خواهم یکی از همین ساختارهای گرامری که در ابتدا شاید کمی گیج‌کننده به نظر برسد، اما با کمی دقت و تمرین کاملاً قابل درک است، یعنی زمان آینده در گذشته در زبان انگلیسی را برای شما تشریح کنم.

این زمان به ما کمک می‌کند تا در مورد اتفاقاتی صحبت کنیم که در گذشته فکر می‌کردیم یا می‌دانستیم که در آینده اتفاق خواهند افتاد. در واقع، این یک نوع تغییر زمان‌بندی از زمان حال به گذشته است. در ادامه این مقاله، با جزئیات کامل و مثال‌های فراوان، شما را با ساختار زمان آینده در گذشته در انگلیسی آشنا خواهم کرد.

این ساختارهای گرامری در سطوح پیشرفته‌تر تدریس می‌شوند و پیدا کردن یک آموزشگاه زبان در تهران که به صورت پایه‌ای این مفاهیم را آموزش دهد، بسیار مهم است.

تعریف و مفهوم زمان آینده در گذشته

زمان آینده در گذشته (Future in the Past) زمانی است که ما در مورد یک رویداد یا عملی صحبت می‌کنیم که در گذشته اعتقاد داشتیم، برنامه‌ریزی کرده بودیم، یا می‌دانستیم که قرار است در آینده اتفاق بیفتد. مثلاً فرض کنید دیروز تصمیم گرفتید فردا به کتابخانه بروید. امروز وقتی می‌خواهید در مورد این تصمیم دیروزتان صحبت کنید، می‌گویید که “دیروز فکر می‌کردم که امروز به کتابخانه خواهم رفت.” این “خواهم رفت” که از دید گذشته بیان شده، همان زمان آینده در گذشته است. این ساختار گرامری، برای بیان نقل قول‌های غیرمستقیم، گزارش رویدادها و بیان وعده‌ها یا انتظارات گذشته‌ای که در آینده قرار بوده اتفاق بیفتند، کاربرد فراوانی دارد.

ساختار زمان آینده در گذشته با “Would” و “Was/Were Going To”

برای بیان زمان آینده در گذشته، دو ساختار اصلی وجود دارد: استفاده از افعال وجهی (modal verbs) “would” و استفاده از عبارت “was/were going to”. هر دو این‌ها به یک معنا هستند اما کاربردها و تفاوت‌های ظریفی دارند که در ادامه به آن‌ها می‌پردازم.

ساختار “Would”

رایج‌ترین و پرکاربردترین شکل بیان آینده در گذشته، استفاده از “would” است. این ساختار از فاعل + would + فعل اصلی (به شکل ساده) تشکیل می‌شود. این ساختار معادل “will” در زمان حال در گذشته است.

مثال‌ها:

• He said he would call me later. (او گفت که بعداً به من زنگ خواهد زد.)
• I thought she would come to the party. (فکر کردم او به مهمانی خواهد آمد.)
• She knew they would arrive late. (او می‌دانست که آن‌ها دیر خواهند رسید.)

کاربردها:

• بیان پیش‌بینی‌ها و انتظارات گذشته: وقتی در گذشته چیزی را پیش‌بینی یا انتظار داشتیم.
  • I predicted it would rain. (من پیش‌بینی کردم که باران خواهد آمد.)
• بیان وعده‌ها و قول‌های گذشته:
  • He promised he would help me. (او قول داد که به من کمک خواهد کرد.)
• ارائه نظرات و عقاید گذشته درباره آینده:
  • She believed it would be a great success. (او باور داشت که موفقیت بزرگی خواهد بود.)

ساختار “Was/Were Going To”

عبارت “was/were going to” نیز برای بیان آینده در گذشته استفاده می‌شود و از ساختار فاعل + was/were + going to + فعل اصلی (به شکل ساده) پیروی می‌کند. این ساختار معادل “am/is/are going to” در زمان حال در گذشته است.

مثال‌ها:

• I was going to visit my grandparents, but I got sick. (قصد داشتم به دیدار پدربزرگ و مادربزرگم بروم، اما مریض شدم.)
• They were going to start a new project next month. (آن‌ها قرار بود ماه آینده یک پروژه جدید را شروع کنند.)
• She said she was going to study abroad. (او گفت که قصد داشت در خارج تحصیل کند.)

کاربردها:

• بیان برنامه‌ها و نیت‌های گذشته: وقتی در گذشته برنامه‌ای داشتیم یا قصد انجام کاری را داشتیم، اما ممکن است آن کار انجام نشده باشد.
  • We were going to travel to France, but the trip was canceled. (ما قصد داشتیم به فرانسه سفر کنیم، اما سفر لغو شد.)
• بیان اتفاقاتی که انتظار می‌رفت در آینده نزدیک اتفاق بیفتند:
  • The sky was dark; it was going to rain. (آسمان تاریک بود؛ قرار بود باران بیاید.)

تفاوت‌های ظریف بین “Would” و “Was/Were Going To” برای آینده در گذشته

یکی از نکات مهم در گرامر انگلیسی و زمان‌ها در انگلیسی این است که تفاوت‌های ظریف بین ساختارهای مشابه را درک کنیم. اینجاست که سوال “تفاوت would و going to” مطرح می‌شود.

ویژگی	Would	Was / Were Going To
کاربرد اصلی	پیش‌بینی‌ها، وعده‌ها، نظرات و فرضیات در گذشته	برنامه‌ها، نیت‌ها و اتفاقات قریب‌الوقوع در گذشته
تأکید	تمرکز بر نتیجه یا محتوای گفته‌شده	تمرکز بر قصد، نیت یا برنامه‌ریزی قبلی
انجام شدن عمل	ممکن است انجام شده باشد یا نشده باشد	اغلب عملی را نشان می‌دهد که انجام نشده یا قطع شده است
مثال	She said she would come. (او گفت که می‌آید.)	She was going to come, but she got sick. (او قصد داشت بیاید، اما مریض شد.)

به یاد داشته باشید، گاهی اوقات می‌توان این دو را به‌جای یکدیگر استفاده کرد، اما در مواقعی که قصد و نیت مشخصی در گذشته وجود داشته و احتمال انجام نشدن عمل زیاد است، “was/were going to” گزینه بهتری است.

اشکال دیگر زمان آینده در گذشته

زمان آینده در گذشته فقط به would و was/were going to محدود نمی‌شود. مانند زمان آینده در حال، این زمان نیز می‌تواند اشکال استمراری و کامل داشته باشد که به پیچیدگی و دقت بیشتری در توصیف زمان و فعل کمک می‌کند.

آینده استمراری در گذشته (Future Continuous in the Past)

برای توصیف عملی که در گذشته انتظار می‌رفت در یک زمان خاص در آینده در حال انجام باشد، از آینده در گذشته استمراری استفاده می‌کنیم.

ساختار: فاعل + would be + فعل اصلی (ing)

مثال‌ها:

• He said he would be working all evening. (او گفت که تمام شب در حال کار کردن خواهد بود.)
• I thought at this time next week, I would be relaxing on the beach. (فکر کردم هفته آینده در این زمان، در حال استراحت در ساحل خواهم بود.)

کاربرد: برای بیان یک عمل ادامه‌دار در آینده‌ای که در گذشته پیش‌بینی می‌شده است.

آینده کامل در گذشته (Future Perfect in the Past)

آینده کامل در گذشته برای اشاره به عملی استفاده می‌شود که در گذشته انتظار می‌رفته تا یک زمان معین در آینده به پایان برسد.

ساختار: فاعل + would have + قسمت سوم فعل (past participle)

مثال‌ها:

• She knew by midnight, he would have finished his report. (او می‌دانست که تا نیمه‌شب، او گزارشش را تمام کرده خواهد بود.)
• I hoped they would have arrived before the party started. (امیدوار بودم که آن‌ها قبل از شروع مهمانی رسیده باشند.)

کاربرد: برای بیان عملی که تا یک نقطه زمانی مشخص در آینده (از دید گذشته) کامل شده بود.

کاربردهای رایج زمان آینده در گذشته

زمان آینده در گذشته کاربردهای متعددی در مکالمات روزمره، نوشتن و نقل قول از دیگران دارد.

• نقل قول غیرمستقیم (Reported Speech): یکی از مهم‌ترین کاربردهای این زمان در نقل قول غیرمستقیم است، زمانی که چیزی را که کسی در مورد آینده گفته بود، نقل می‌کنیم.
  • Direct: He said, “I will call you.” (او گفت: “به تو زنگ خواهم زد.”)
  • Reported: He said he would call me. (او گفت که به من زنگ خواهد زد.)
  • Direct: She said, “I am going to buy a car.” (او گفت: “قصد دارم یک ماشین بخرم.”)
  • Reported: She said she was going to buy a car. (او گفت که قصد داشت یک ماشین بخرد.)
• بیان پیش‌بینی‌های گذشته: وقتی در گذشته چیزی را پیش‌بینی کردیم اما ممکن است اتفاق نیفتاده باشد.
  • I thought the weather would be sunny, but it rained. (فکر کردم هوا آفتابی خواهد بود، اما باران بارید.)
• بیان برنامه‌ها یا اهداف گذشته که محقق نشدند:
  • We were going to travel last summer, but couldn’t. (ما قرار بود تابستان گذشته سفر کنیم، اما نتوانستیم.)
• بیان تعهدات و وعده‌های گذشته:
  • He promised he would pay me back. (او قول داد که پولم را پس خواهد داد.)

نکات مهم و اشتباهات رایج

در حین استفاده از زمان آینده در گذشته در زبان انگلیسی، برخی نکات وجود دارند که توجه به آن‌ها می‌تواند از بروز اشتباهات جلوگیری کند. به عنوان یک زبان‌آموز متوسط، این نکات می‌توانند به شما در جمله‌سازی انگلیسی صحیح کمک کنند.

• توافق زمان فعل (Sequence of Tenses): مهم‌ترین نکته، رعایت “Sequence of Tenses” است. اگر فعل اصلی جمله در زمان گذشته باشد، فعل آینده‌ای که به آن اشاره دارد نیز باید به زمان آینده در گذشته تغییر کند.
  • I knew he would pass the exam. (درست)
  • I knew he will pass the exam. (غلط، زیرا فعل اصلی “knew” گذشته است.)
• عدم استفاده از “will” یا “shall” بعد از “would” در نقل قول غیرمستقیم:
  • He said he would go. (درست)
  • He said he would will go. (غلط)
• تغییر قیدهای زمان: حواستان به تغییر قیدهای زمان مانند “tomorrow” به “the next day” یا “next week” به “the following week” در نقل قول غیرمستقیم باشد.
  • He said, “I will call you tomorrow.”
  • He said he would call me the next day.

تمرینات عملی

برای تثبیت یادگیری و درک عمیق‌تر از زمان آینده در گذشته، انجام تمرینات ضروری است. اینجا چند تمرین همراه با پاسخ برای شما آورده‌ام.

تمرین 1: جملات زیر را به زمان آینده در گذشته با “would” یا “was/were going to” تبدیل کنید.

1. She said, “I will finish my homework.”
2. He thought, “I am going to buy a new car.”
3. They announced, “We will open a new branch.”
4. I believed, “It is going to rain.”
5. He promised, “I will always help you.”

پاسخ تمرین 1:

1. She said she would finish her homework.
2. He thought he was going to buy a new car.
3. They announced they would open a new branch.
4. I believed it was going to rain.
5. He promised he would always help me.

تمرین 2: جاهای خالی را با شکل صحیح آینده استمراری در گذشته یا آینده کامل در گذشته پر کنید.

1. At that time, I knew I (be working) on my project. (Future Continuous in the Past)
2. She hoped by noon, they (finish) the preparations. (Future Perfect in the Past)
3. He thought by next year, he (be living) in another city. (Future Continuous in the Past)
4. They expected that by the time I arrived, everyone (leave) . (Future Perfect in the Past)

پاسخ تمرین 2:

1. At that time, I knew I would be working on my project.
2. She hoped by noon, they would have finished the preparations.
3. He thought by next year, he would be living in another city.
4. They expected that by the time I arrived, everyone would have left.

نتیجه‌گیری

با اینکه در ابتدا یادگیری زمان آینده در گذشته در زبان انگلیسی شاید کمی پیچیده به نظر برسد، اما همانطور که دیدیم، با درک ساختارهای آن (به‌ویژه تفاوت‌های “would” و “was/were going to”) و کاربردهای مختلف آن، به راحتی می‌توان به آن مسلط شد. مهم این است که تمرین کنید و از مثال‌های واقعی استفاده کنید تا این ساختار به بخشی طبیعی از گرامر انگلیسی شما تبدیل شود. این زمان به شما امکان می‌دهد تا داستان‌های خود را با دقت بیشتری روایت کنید و مکالمات پیچیده‌تری داشته باشید. پس از این به بعد، هر بار که به گذشته نگاه می‌کنید و از برنامه‌ها یا پیش‌بینی‌های قبلی‌تان صحبت می‌کنید، به یاد داشته باشید که از آینده در گذشته استفاده کنید!

اگر ساکن شیراز هستید و به دنبال آموزشگاه زبان با کیفیت هستید، پیشنهاد می‌کنم حتماً صفحه آموزشگاه زبان در شیراز را بررسی کنید.

پرسش‌های متداول (FAQ)

زمان آینده در گذشته دقیقاً به چه معناست و چه کاربردی دارد؟

زمان آینده در گذشته به حالتی از فعل اشاره دارد که در گذشته پیش‌بینی، وعده، قصد یا برنامه‌ای برای انجام کاری در آینده وجود داشته است. کاربرد اصلی آن در نقل قول غیرمستقیم، بیان پیش‌بینی‌های گذشته و صحبت از برنامه‌های گذشته است که شاید محقق نشده باشند.

تفاوت اصلی بین ‘would’ و ‘was/were going to’ در زمان آینده در گذشته چیست؟

“Would” بیشتر برای بیان پیش‌بینی‌ها، وعده‌ها و نظرات از زمان گذشته استفاده می‌شود، در حالی که “was/were going to” بیشتر بر برنامه‌ها، نیت‌ها یا اتفاقات قریب‌الوقوع در گذشته تاکید دارد و اغلب به عملی اشاره می‌کند که در نهایت انجام نشده است.

چگونه زمان آینده استمراری در گذشته و آینده کامل در گذشته را بسازیم و چه تفاوتی با هم دارند؟

آینده استمراری در گذشته با ساختار “فاعل + would be + فعل اصلی (ing)” ساخته می‌شود و عملی را توصیف می‌کند که در گذشته انتظار می‌رفت در یک زمان خاص در آینده در حال انجام باشد.
آینده کامل در گذشته با ساختار “فاعل + would have + قسمت سوم فعل” ساخته می‌شود و به عملی اشاره دارد که در گذشته انتظار می‌رفته تا یک زمان معین در آینده به پایان برسد. تفاوت اصلی در این است که یکی به استمرار و دیگری به اتمام عمل تا یک نقطه زمانی مشخص اشاره دارد.