کاربرد That در انگلیسی: معنی، انواع و تفاوت با Which (+مثال و تمرین)

همیشه یکی از دغدغه‌های من در یادگیری زبان انگلیسی، درک کامل و صحیح کلمات پرکاربردی مثل “That” بوده است. کلمه‌ای کوچک، اما با ده‌ها کاربرد مختلف که گاهی اوقات حسابی گیج‌کننده می‌شد. به یاد دارم که چقدر در مقابل یک جمله انگلیسی می‌ماندم و نمی‌دانستم کاربرد That در انگلیسی چیست؟ آیا صفت اشاره است؟ ضمیر موصولی؟ قید؟ یا شاید یک حرف ربط! این ابهام باعث می‌شد که گاهی معنای کل جمله برایم تغییر کند.

من برای رفع این مشکل، ساعت‌ها وقت گذاشتم، کتاب‌های گرامر را زیر و رو کردم و مقالات زیادی خواندم تا بالاخره توانستم یک درک جامع و کاربردی از این کلمه به دست آورم. حالا می‌خواهم تمام آن تجربیات و دانسته‌ها را با شما به اشتراک بگذارم تا شما هم بتوانید با اعتماد به نفس کامل از “That” در جملات خود استفاده کنید و دیگر هیچ ابهامی در مورد آن نداشته باشید. امروز قصد داریم با هم به یک سفر آموزشی برویم و تمام جنبه‌های این کلمه پرکاربرد را بررسی کنیم.

برای یادگیری عمیق‌تر گرامر و کاربرد کلمات در موقعیت‌های مختلف، می‌توانید به  آموزشگاه زبان در شیراز مراجعه کنید.

 That در انگلیسی: یک واژه با کاربردهای فراوان

“That” در زبان انگلیسی یکی از آن کلماتی است که چندین نقش گرامری متفاوت را ایفا می‌کند. این تنوع کاربردهاست که گاهی اوقات دانش‌آموزان و دانشجویان زبان انگلیسی را سردرگم می‌کند. اما با کمی دقت و تمرین، می‌توانید به راحتی کاربرد درست آن را در هر جمله تشخیص دهید. از “That” می‌توان به عنوان صفت اشاره، ضمیر اشاره، ضمیر موصولی، قید، و حرف ربط استفاده کرد. در ادامه، به تفصیل به بررسی هر یک از این کاربردها می‌پردازیم و برای هر کدام مثال‌های متعددی را ارائه می‌کنیم.

 That به عنوان صفت اشاره (Demonstrative Adjective)

وقتی “That” به عنوان صفت اشاره به کار می‌رود، همیشه قبل از یک اسم یا گروه اسمی می‌آید و به آن اشاره می‌کند. در واقع، نقش آن نشان دادن و مشخص کردن یک چیز یا شخص خاص است که از ما دورتر قرار دارد (هم از نظر مکانی و هم از نظر زمانی). این کاربرد شبیه به “This” است، با این تفاوت که “This” برای اشاره به نزدیک و “That” برای اشاره به دور استفاده می‌شود.

ویژگی‌ها:

همیشه قبل از اسم می‌آید.
 به یک اسم مفرد اشاره می‌کند.
 نشان‌دهنده فاصله (دورتر) است.

مثال‌ها:

That car is very expensive. (آن ماشین خیلی گران است.)
I like that dress you wore yesterday. (من آن لباسی را که دیروز پوشیده بودی، دوست دارم.)
 Look at that beautiful bird on the tree. (به آن پرنده زیبا روی درخت نگاه کن.)
That book on the shelf is mine. (آن کتاب روی قفسه مال من است.)
 Could you hand me that file over there? (ممکن است آن فایل را به من بدهید؟)

 That به عنوان ضمیر اشاره (Demonstrative Pronoun)

در این حالت، “That” به جای یک اسم قرار می‌گیرد و به آن اشاره می‌کند. یعنی خود “That” نقش اسم را ایفا می‌کند و دیگر نیازی به وجود اسم پس از آن نیست. باز هم مانند صفت اشاره، کاربرد آن برای اشاره به یک چیز یا شخص مفرد است که از ما فاصله دارد.

ویژگی‌ها:

 به تنهایی به کار می‌رود و جای اسم را می‌گیرد.
 به یک اسم مفرد اشاره می‌کند.
 نشان‌دهنده فاصله (دورتر) است.

مثال‌ها:

 That is my house. (آن خانه من است.) (در اینجا “That” به جای “My house” آمده است)
 What is that? (آن چیست؟)
That was a great movie. (آن فیلم عالی بود.)
 Don’t touch **that! (آن را لمس نکن!)
 Is that the one you want? (آیا آن همان چیزی است که تو می‌خواهی؟)

 That به عنوان ضمیر موصولی (Relative Pronoun)

یکی از پرکاربردترین نقش‌های “That” به عنوان ضمیر موصولی است. “That” در این حالت برای وصل کردن یک بند موصولی (relative clause) به اسم یا ضمیر قبل از خود به کار می‌رود. این بند موصولی اطلاعات بیشتری در مورد آن اسم یا ضمیر ارائه می‌دهد. “That” می‌تواند هم برای اشاره به اشخاص (people) و هم به اشیاء (things) استفاده شود.

ویژگی‌ها:

 بعد از اسم یا ضمیر می‌آید.
 برای معرفی یک بند موصولی restrictive (محدودکننده) به کار می‌رود.
 می‌تواند جایگزین “Who” (برای اشخاص) یا “Which” (برای اشیاء) شود.

مثال‌ها:

This is the book that I bought yesterday. (این همان کتابی است که دیروز خریدم.) (اشاره به شیء)
He’s the man that helped me. (او همان مردی است که به من کمک کرد.) (اشاره به شخص)
I loved the movie that we watched last night. (من فیلمی را که دیشب دیدیم، خیلی دوست داشتم.)
The dog that barked all night made me angry. (سگی که تمام شب پارس می‌کرد، مرا عصبانی کرد.)
She showed me the dress that she made. (او لباسی را که دوخته بود به من نشان داد.)

 That به عنوان حرف ربط (Conjunction)

“That” به عنوان حرف ربط برای معرفی یک بند اسمی (noun clause) به کار می‌رود. این بند اسمی می‌تواند نقش فاعل، مفعول، یا متمم را در جمله اصلی ایفا کند. در بسیاری از موارد، به خصوص در زبان محاوره، حرف ربط “That” می‌تواند حذف شود، به شرطی که ابهامی در جمله ایجاد نکند.

ویژگی‌ها:

 فعل و فاعل جدیدی را معرفی می‌کند.
 یک بند اسمی را به جمله اصلی وصل می‌کند.
 معمولاً در فارسی به صورت “که” ترجمه می‌شود.

مثال‌ها:

I think that he is right. (من فکر می‌کنم که او حق دارد.) (در اینجا می‌توان “that” را حذف کرد: I think he is right.)
She said that she would come. (او گفت که خواهد آمد.)
It’s a shame that you couldn’t join us. (حیف است که نتوانستید به ما بپیوندید.)
The problem is that we don’t have enough time. (مشکل این است که ما وقت کافی نداریم.)
He believes that practice makes perfect. (او معتقد است که با تمرین می‌توان کامل شد.)

 That به عنوان قید (Adverb)

کاربرد “That” به عنوان قید کمتر رایج است، اما مهم است که با آن آشنا باشید. در این حالت، “That” برای تاکید بر شدت یک صفت یا قید دیگر به کار می‌رود و معمولاً در جملات منفی یا سوالی دیده می‌شود. معنی آن شبیه به “so” (آنقدر) است.

ویژگی‌ها:

 قبل از یک صفت یا قید دیگر می‌آید.
 معمولاً در جملات منفی یا سوالی استفاده می‌شود.
 برای تاکید بر میزان یا شدت است.

مثال‌ها:

I didn’t expect it to be that difficult. (انتظار نداشتم آنقدر دشوار باشد.)
Is it really that important? (آیا واقعاً آنقدر مهم است؟)
I can’t walk that far. (من نمی‌توانم آنقدر دور راه بروم.)
He’s not that tall. (او آنقدرها هم بلند نیست.)
She didn’t run that fast. (او آنقدر سریع ندوید.)

 تفاوت That و Which: شفافیت در ابهام

یکی از پرتکرارترین ابهامات برای زبان‌آموزان، تفاوت بین “That” و “Which” است، به خصوص زمانی که هر دو به عنوان ضمیر موصولی به کار می‌روند. این دو کلمه هر دو برای معرفی بندهای موصولی استفاده می‌شوند، اما کاربردهای آن‌ها با هم تفاوت‌های مهمی دارد که درک آن برای گرامر That ضروری است.

Which عمدتاً برای معرفی بندهای موصولی غیرمحدودکننده (non-restrictive clauses) به کار می‌رود. این بندها اطلاعات تکمیلی و اضافی در مورد اسم قبل از خود می‌دهند و حذف آن‌ها باعث تغییر معنای اصلی جمله نمی‌شود. به همین دلیل، همیشه با کاما (,) از جمله اصلی جدا می‌شوند. ضمناً، “Which” فقط برای اشیاء، حیوانات، و ایده‌ها به کار می‌رود.

That عمدتاً برای معرفی بندهای موصولی محدودکننده (restrictive clauses) به کار می‌رود. این بندها اطلاعات ضروری و حیاتی درباره اسم قبل از خود می‌دهند و بدون آن‌ها، معنای اصلی جمله ناقص یا نادرست خواهد بود. این بندها با کاما از جمله اصلی جدا نمی‌شوند. “That” می‌تواند هم برای اشخاص و هم برای اشیاء استفاده شود.

مثال‌ها برای درک بهتر تفاوت:

ویژگی	That	Which
نوع بند موصولی	فقط Restrictive (محدودکننده، ضروری)	Restrictive و Non-Restrictive
علامت‌گذاری	بدون کاما	Non-restrictive → همیشه با کاماRestrictive → بدون کاما
اشاره به	اشخاص و اشیاء	اشیاء، حیوانات و ایده‌ها (نه اشخاص)
قابلیت حذف	اگر مفعول باشد، قابل حذف است	فقط در حالت restrictive و وقتی مفعول است قابل حذف؛ در non-restrictive هرگز

Restrictive Clause (با That):
The book that I borrowed from the library is missing. (کتابی که از کتابخانه قرض گرفتم گم شده است.)
(اگر “that I borrowed from the library” حذف شود، مشخص نیست کدام کتاب گم شده است. این اطلاعات ضروری است.)
Non-Restrictive Clause (با Which):
The book, which I finished last night, was excellent. (کتاب، که دیشب تمام کردم، عالی بود.)
(اگر “which I finished last night” حذف شود، هنوز می‌دانیم کتاب عالی بود. این اطلاعات اضافی است.)
My car, whichis red, needs a wash. (ماشین من، که قرمز است، نیاز به شستشو دارد.)
(اگر “which is red” حذف شود، همچنان می‌دانیم “My car needs a wash”. رنگ ماشین اطلاعات تکمیلی است.)
مثال دیگر That برای اشخاص:**
The student that passed the exam got a scholarship. (دانش‌آموزی که در امتحان قبول شد، بورسیه گرفت.)
(بدون بند موصولی، مشخص نیست کدام دانش‌آموز بورسیه گرفت. اطلاعات ضروری است.)

حذف That در انگلیسی (Omitting That)

یکی از نکات مهم و کاربردی در گرامر “That”، امکان حذف آن در برخی موارد است. حذف “That” به خصوص در مکالمات روزمره و زبان غیررسمی بسیار رایج است و باعث طبیعی‌تر شدن جمله می‌شود. اما باید بدانید که این حذف همیشه مجاز نیست و قواعد خاص خود را دارد.

چه زمانی می‌توان That را حذف کرد؟

1. وقتی That به عنوان حرف ربط (conjunction) و برای معرفی بند مفعولی (object noun clause) استفاده می‌شود:
* این رایج‌ترین حالت حذف “That” است. در این شرایط، بند اسمی نقش مفعول فعل اصلی را دارد.
* مثال: I think (that) you are wrong. (من فکر می‌کنم که شما اشتباه می‌کنید.)
* مثال: She said (that) she would call me. (او گفت که با من تماس خواهد گرفت.)
* مثال: He hoped (that) they would win. (او امیدوار بود که آن‌ها ببرند.)
* مثال: We know (that) he is honest. (ما می‌دانیم که او صادق است.)
* مثال: They believe (that) the earth is round. (آن‌ها معتقدند که زمین گرد است.)

2. وقتی That به عنوان ضمیر موصولی (relative pronoun) برای معرفی بند موصولی restrictive و در نقش مفعول جمله موصولی باشد:
در این حالت، “That” مفعول فعل در بند موصولی است، نه فاعل.
مثال: This is the book (that) I read. (این همان کتابی است که من خواندم.) (I read what? The book/that – “That” مفعول است)
مثال: The man (that) I saw yesterday was my old teacher. (مردی که دیروز دیدم معلم قدیمی من بود.) (I saw whom? The man/that – “That” مفعول است)
مثال: She likes the present (that) you gave her. (او هدیه‌ای را که به او دادی دوست دارد.) مثال: This is the car (that) he wants to buy. (این ماشینی است که او می‌خواهد بخرد.) مثال: The food (that)we ate was delicious. (غذایی که خوردیم خوشمزه بود.)

چه زمانی نمی‌توان That را حذف کرد؟

1.وقتی That به عنوان حرف ربط و برای معرفی بند فاعلی (subject noun clause) استفاده می‌شود:
اگر بند اسمی نقش فاعل جمله اصلی را داشته باشد، نمی‌توان “That” را حذف کرد.
مثال: That he is rich is clear. (اینکه او ثروتمند است واضح است.) (در اینجا “That he is rich” کل فاعل جمله است و That قابل حذف نیست.)
مثال: That she lied bothered me. (اینکه او دروغ گفت، من را آزار داد.)
مثال: That he finished on time surprised everyone. (اینکه او به موقع تمام کرد همه را شگفت‌زده کرد.)

2.وقتی That به عنوان ضمیر موصولی در نقش فاعل (subject) بند موصولی باشد (restrictive clause): در این حالت، “That” فاعل فعل داخل بند موصولی است و حذف آن باعث ابهام و شکست ساختار گرامری می‌شود.
مثال: The person that called me was my boss. (شخصی که با من تماس گرفت رئیسم بود.) (Who called me? The person/that – “That” فاعل است و قابل حذف نیست.)
مثال: I hate things that make me angry. (من از چیزهایی که مرا عصبانی می‌کنند متنفرم.)
مثال: The car that broke down was ours. (ماشینی که خراب شد مال ما بود.)
مثال: She likes stories that have happy endings. (او داستان‌هایی را دوست دارد که پایان خوشی دارند.)

 نکات تکمیلی در مورد “That clause”

“That clause” به بندی اشاره دارد که با کلمه “That” شروع می‌شود. این بندها می‌توانند نقش‌های مختلفی در جمله داشته باشند، از جمله:

Noun Clause (بند اسمی): همان‌طور که قبلاً گفتیم، این بندها نقش یک اسم را در جمله ایفا می‌کنند.
Example: I believe **that honesty is the best policy. (That honesty is the best policy مفعول فعل believe است.)
Adjective Clause (بند وصفی) / Relative Clause (بند موصولی): این بندها اطلاعات بیشتری در مورد یک اسم یا ضمیر می‌دهند.
Example: This is the hous that Jack built. (That Jack built اطلاعات بیشتری درباره house می‌دهد.)

با درک این تفاوت‌ها و قواعد، می‌توانید با اعتماد به نفس بیشتری از “That” استفاده کنید و جملات انگلیسی خود را ساختارمندتر و دقیق‌تر بنویسید یا بگویید. تمرین مداوم با این ساختارها برای تسلط کامل ضروری است.

 تمرین کاربرد That در انگلیسی (Practice)

حالا که با تمام کاربردهای “That” آشنا شدید، وقت آن است که آموخته‌هایتان را در عمل آزمایش کنید. حل تمرین به شما کمک می‌کند تا این نکات گرامری مهم را تثبیت کنید و توانایی خود را در تشخیص نقش “That” در جملات مختلف افزایش دهید.

تمرین 1: نقش “That” را در جملات زیر مشخص کنید (صفت اشاره، ضمیر اشاره، ضمیر موصولی، حرف ربط، قید).

1. I think that he will come tomorrow.
2. That car is too old.
3. She told me that she was hungry.
4. Is that your bag?
5. The movie that we watched was great.
6. It’s not that easy.
7. He is the man that I met at the party.
8. I believe that you can do it.
9. Look at that beautiful sunset!
10. That was a big mistake.

پاسخ‌های تمرین 1:

1. حرف ربط (Conjunction)
2. صفت اشاره (Demonstrative Adjective)
3. حرف ربط (Conjunction)
4. ضمیر اشاره (Demonstrative Pronoun)
5. ضمیر موصولی (Relative Pronoun)
6. قید (Adverb)
7. ضمیر موصولی (Relative Pronoun)
8. حرف ربط (Conjunction)
9. صفت اشاره (Demonstrative Adjective)
10. ضمیر اشاره (Demonstrative Pronoun)

تمرین 2: جملات زیر را کامل کنید و در صورت نیاز از “That” یا “Which” استفاده کنید.

1. The dog ____ barked all night kept me awake.
2. My old car, ____ I bought ten years ago, finally broke down.
3. She knows ____ you are right.
4. This is the house ____ he grew up in.
5. My brother, ____ lives in Canada, is visiting next month.

پاسخ‌های تمرین 2:

1. The dog **that** barked all night kept me awake. (restrictive clause – ضروری)
2. My old car, **which** I bought ten years ago, finally broke down. (non-restrictive clause – اضافی)
3. She knows **that** you are right. (conjunction – قابل حذف)
4. This is the house **that** he grew up in. (relative pronoun / object – “that” می‌تواند حذف شود)
5. My brother, **who** lives in Canada, is visiting next month. (non-restrictive clause – اضافی، برای شخص از whom/who استفاده می‌شود)

تمرین 3: در کدام یک از جملات زیر، “That” می‌تواند حذف شود؟

1. The book that is on the table is mine.
2. I think that she is a good person.
3. This is the movie that everyone is talking about.
4. That he passed the exam surprised me.
5. She believes that hard work pays off.

پاسخ‌های تمرین 3:

1. “That” قابل حذف نیست (ضمیر موصولی در نقش فاعل).
2. “That” قابل حذف است (حرف ربط، بند مفعولی).
3. “That” قابل حذف است (ضمیر موصولی در نقش مفعول).
4. “That” قابل حذف نیست (حرف ربط، بند فاعلی).
5. “That” قابل حذف است (حرف ربط، بند مفعولی).

امیدوارم این تمرین‌ها به شما در درک و تثبیت کاربردهای “That” کمک کرده باشند. به یاد داشته باشید که کلید یادگیری، تمرین مداوم و استفاده فعال از آموخته‌هاست.

این ساختارهای گرامری در سطوح پیشرفته‌تر تدریس می‌شوند و پیدا کردن یک آموزشگاه زبان در تهران که به صورت پایه‌ای این مفاهیم را آموزش دهد، بسیار مهم است.

 نتیجه‌گیری

با مطالعه این مقاله، حالا شما یک دید جامع و کامل از معنی و کاربرد That در زبان انگلیسی دارید. از “That” به عنوان یک صفت اشاره برای اشاره به اشیاء دور گرفته تا یک ضمیر موصولی برای اتصال بندها و یک حرف ربط برای معرفی بندهای اسمی، نقش‌های این کلمه کوچک اما پرقدرت را با مثال‌های متعدد بررسی کردیم. همچنین، تفاوت حیاتی “That” با “Which” را آموختید و دیدید که چگونه کاما می‌تواند تعیین‌کننده کاربرد صحیح آن‌ها باشد. قابلیت حذف “That” نیز یکی از نکات کاربردی بود که برای طبیعی‌تر صحبت کردن و نوشتن انگلیسی ضروری است. با درک این ظرافت‌ها، دیگر هنگام مواجهه با “That” در جملات مختلف گیج نخواهید شد و می‌توانید با اطمینان کامل آن را تشخیص داده و به درستی به کار ببرید. به یاد داشته باشید که تسلط بر این نکات گرامری نیازمند تکرار و تمرین است. پس به خودتان فرصت دهید، مثال‌ها را مرور کنید و در جملات خودتان از این قواعد استفاده کنید. مطمئن باشید که با گذشت زمان، کاربرد “That” برای شما به یک موضوع کاملاً شهودی تبدیل خواهد شد.

 سوالات متداول (FAQ)

 آیا همیشه می‌توانیم That را در جملات انگلیسی حذف کنیم؟

خیر، همیشه نمی‌توان “That” را حذف کرد. “That” زمانی قابل حذف است که به عنوان حرف ربط برای معرفی یک بند اسمی که نقش مفعول فعل اصلی را دارد به کار رفته باشد (مثال: I think (that) you are wrong)، یا زمانی که به عنوان ضمیر موصولی و مفعول در یک بند موصولی محدودکننده استفاده شده باشد (مثال: This is the book (that) I read). اما “That” در نقش فاعل بند موصولی یا فاعل بند اسمی هرگز قابل حذف نیست.

 تفاوت اصلی بین That و Which در گرامر چیست و چگونه آن را تشخیص دهیم؟

تفاوت اصلی در نوع بندی است که معرفی می‌کنند. “That” برای معرفی بندهای موصولی restrictive (محدودکننده) به کار می‌رود که اطلاعات ضروری را ارائه می‌دهند و بدون آن‌ها معنای جمله ناقص است. این بندها با کاما از جمله اصلی جدا نمی‌شوند و می‌توانند برای اشخاص و اشیاء استفاده شوند. اما “Which” برای معرفی بندهای موصولی non-restrictive (غیرمحدودکننده) استفاده می‌شود که اطلاعات اضافی و تکمیلی ارائه می‌دهند و با کاما از جمله اصلی جدا می‌شوند. “Which” فقط برای اشیاء، حیوانات و ایده‌ها به کار می‌رود.

 That در یک جمله چند نقش گرامری می‌تواند داشته باشد؟

“That” در یک جمله می‌تواند حداقل 5 نقش گرامری اصلی داشته باشد: صفت اشاره (demonstrative adjective)، ضمیر اشاره (demonstrative pronoun)، ضمیر موصولی (relative pronoun)، حرف ربط (conjunction) و قید (adverb). هر نقش دارای ویژگی‌های خاص خود است که با مشاهده محل قرارگیری آن در جمله و ارتباطش با سایر کلمات می‌توان آن را تشخیص داد.

برای اطلاعات بیشتر میتونین به دیکشنری مراجعه کنین.