آموزش انواع فعل در زبان انگلیسی + مثال و تمرین

وقتی شروع به یادگیری زبان انگلیسی کردم، یکی از اولین چالش‌های من درک فعل‌ها بود. انگار هر فعل برای خودش دنیایی داشت! اما با گذر زمان و تمرین زیاد، متوجه شدم که فعل‌ها ستون فقرات هر جمله هستند و اگر بتوانیم آن‌ها را خوب بفهمیم، درک بقیه گرامر انگلیسی به مراتب ساده‌تر می‌شود. در این مقاله می‌خواهم تمام تجربه‌ام را با شما به اشتراک بگذارم و به صورت جامع و کاربردی به آموزش انواع فعل در زبان انگلیسی بپردازم.

اگر به دنبال یادگیری زبان انگلیسی به صورت اصولی و حرفه‌ای هستید، انتخاب یک موسسه معتبر اهمیت زیادی دارد. برای آشنایی با گزینه‌های موجود، می‌توانید نگاهی به لیست آموزشگاه زبان در کرمان بیندازید تا بهترین انتخاب را برای مسیر یادگیری خود داشته باشید.

چرا یادگیری انواع فعل در زبان انگلیسی اینقدر مهم است؟ تصور کنید خانه‌ای بدون اسکلت‌بندی مستحکم می‌سازید؛ خیلی زود فرو می‌ریزد. جمله هم همینطور است. فعل‌ها همان اسکلت‌بندی هستند که به جمله معنا و حرکت می‌دهند. بدون آن‌ها، ما فقط مجموعه‌ای از کلمات بی‌ربط داریم. مثلاً اگر بگویم “من کتاب”، متوجه می‌شوید که منظورم چیست؟ نه. اما اگر بگویم “من کتاب می‌خوانم” یا “من کتاب می‌خرم“، حالا جمله کامل و معنی‌دار است. این مقاله به شما کمک می‌کند تا با افعال انگلیسی به طور کامل آشنا شوید و هر آنچه که لازم است در مورد گرامر فعل انگلیسی بدانید را فرا گیرید.

فعل در انگلیسی چیست؟

بریم سراغ آموزش انواع فعل در زبان انگلیسی :

فعل (Verb) کلمه‌ای است که یک عمل (Action)، یک اتفاق (Event) یا یک حالت وجودی (State of Being) را در جمله بیان می‌کند. این کلمه نشان دهنده کاری است که فاعل انجام می‌دهد، یا حالتی که فاعل در آن قرار دارد. به زبان ساده‌تر، بدون فعل هیچ اتفاقی در جمله نمی‌افتد! در واقع، هر جمله انگلیسی حداقل یک فاعل و یک فعل دارد.

مثال:

• She reads a book. (او در حال خواندن یک کتاب است – عمل)
• The weather became cold. (هوا سرد شد – اتفاق)
• He is happy. (او خوشحال است – حالت وجودی)

برای اینکه بتوانید در زبان انگلیسی پیشرفت کنید، تسلط بر انواع فعل در زبان انگلیسی ضروری است. در ادامه به معرفی و بررسی هریک از این دسته‌ها می‌پردازیم.

دسته‌بندی افعال بر اساس عملکرد

افعال را می‌توان از جنبه‌های مختلفی دسته‌بندی کرد. یکی از مهم‌ترین دسته‌بندی‌ها بر اساس عملکرد و نقشی است که فعل در جمله ایفا می‌کند.

افعال حرکتی (Action Verbs)

افعال حرکتی، همانطور که از نامشان پیداست، عملی فیزیکی یا ذهنی را بیان می‌کنند. این نوع افعال بیشترین کاربرد را در زبان انگلیسی دارند و در واقع همان فعل‌هایی هستند که یک کار را نشان می‌دهند.

مثال:

• I run every morning. (هر روز صبح می‌دوم – عمل فیزیکی)
• They think about the problem. (آن‌ها به مشکل فکر می‌کنند – عمل ذهنی)
• She writes a letter. (او نامه‌ای می‌نویسد – عمل فیزیکی)
• We listen to music. (ما به موسیقی گوش می‌دهیم – عمل فیزیکی)

نکته تشخیص افعال حرکتی: اگر می‌توانید عملی را تصور کنید که انجام می‌شود، به احتمال زیاد با یک فعل حرکتی سروکار دارید.

افعال حالتی (Stative Verbs)

برخلاف افعال حرکتی که عمل را بیان می‌کنند، افعال حالتی وضعیت، احساسات، افکار، مالکیت یا حواس پنج‌گانه را نشان می‌دهند. این افعال معمولاً در زمان‌های استمراری (مثل Present Continuous) استفاده نمی‌شوند، زیرا بیانگر یک حالت ثابت هستند، نه یک عمل در حال انجام.

مثال:

• I love chocolate. (من شکلات دوست دارم – احساس)
• He knows the answer. (او جواب را می‌داند – فکر)
• They own a big house. (آن‌ها صاحب خانه بزرگی هستند – مالکیت)
• This soup tastes delicious. (این سوپ خوشمزه است – حس)
• She seems tired. (او خسته به نظر می‌رسد – حالت)

نکات مهم درباره افعال حالتی:

• برخی افعال می‌توانند هم حرکتی و هم حالتی باشند، بسته به معنی‌شان در جمله.
  • Think: I think he is kind. (حالتی – باور) / I am thinking about my plans. (حرکتی – عمل تفکر)
  • Have: I have a car. (حالتی – مالکیت) / I am having dinner. (حرکتی – عمل خوردن)

افعال ربطی (Linking Verbs)

افعال ربطی فاعل جمله را به یک اسم یا صفت وصل می‌کنند که فاعل را توصیف یا شناسایی می‌کند. این افعال خودشان عملی را بیان نمی‌کنند، بلکه پل ارتباطی بین فاعل و اطلاعات مربوط به آن هستند. مهم‌ترین فعل ربطی “to be” (am, is, are, was, were) است.

لیست رایج افعال ربطی:

• to be (am, is, are, was, were)
• become
• seem
• appear
• feel
• look
• smell
• taste
• sound
• grow
• remain

مثال:

• She is a student. (او یک دانش‌آموز است – “is” فاعل “She” را به “student” وصل می‌کند)
• He feels happy. (او احساس خوشبختی می‌کند – “feels” فاعل “He” را به صفت “happy” وصل می‌کند)
• The flowers smell sweet. (گل‌ها بوی شیرین می‌دهند – “smell” فاعل “flowers” را به صفت “sweet” وصل می‌کند)

نکته تشخیص افعال ربطی: اگر می‌توانید فعل را با یکی از اشکال “to be” جایگزین کنید و جمله همچنان معنی‌دار باشد، احتمالاً با یک فعل ربطی سروکار دارید.

دسته‌بندی افعال بر اساس مفعول‌پذیری

یکی دیگر از دسته‌بندی‌های مهم انواع فعل در زبان انگلیسی بر اساس این است که آیا فعل به مفعول نیاز دارد یا خیر.

افعال لازم (Intransitive Verbs)

افعال لازم افعالی هستند که نیازی به مفعول مستقیم برای کامل کردن معنی خود ندارند. آن‌ها به خودی خود معنی کاملی را منتقل می‌کنند.

مثال:

• He sleeps. (او می‌خوابد)
• Birds fly. (پرندگان پرواز می‌کنند)
• The baby cried. (بچه گریه کرد)
• She smiled. (او لبخند زد)

در مثال‌های بالا، فعل معنی کاملی دارد و به کلمه دیگری برای اینکه چه چیزی “خوابیده” یا “پرواز کرده” نیاز نداریم.

افعال متعدی (Transitive Verbs)

افعال متعدی برعکس افعال لازم، برای کامل کردن معنی خود به یک یا چند مفعول مستقیم (Direct Object) نیاز دارند. مفعول مستقیم چیزی است که عمل فعل را دریافت می‌کند.

مثال:

• I read a book. (من یک کتاب می‌خوانم – “a book” مفعول مستقیم است)
• She eats an apple. (او یک سیب می‌خورد – “an apple” مفعول مستقیم است)
• He kicked the ball. (او توپ را شوت کرد – “the ball” مفعول مستقیم است)

برخی از افعال متعدی می‌توانند دو مفعول داشته باشند: یک مفعول مستقیم و یک مفعول غیرمستقیم. مفعول غیرمستقیم به چه کسی یا برای چه کسی عمل انجام شده را نشان می‌دهد.

مثال:

• She gave him a gift. (او به او هدیه‌ای داد – “him” مفعول غیرمستقیم، “a gift” مفعول مستقیم)
• I sent her an email. (من برای او ایمیلی فرستادم – “her” مفعول غیرمستقیم، “an email” مفعول مستقیم)

فرق بین فعل لازم و متعدی در انگلیسی چیست؟
فرق اصلی در نیاز به مفعول است. فعل لازم به مفعول نیازی ندارد تا معنی‌اش کامل شود، در حالی که فعل متعدی حتماً باید یک مفعول مستقیم داشته باشد.
برای مثال:
“The sun shines.” (خورشید می‌درخشد) – “shines” فعل لازم است.
“I broke the window.” (من پنجره را شکستم) – “broke” فعل متعدی است و “the window” مفعول آن است.

تمرین (افعال لازم و متعدی)

مشخص کنید هر کدام از فعل‌های زیر لازم (I) هستند یا متعدی (T) و اگر متعدی هستند، مفعول آن‌ها را مشخص کنید:

1. She sings beautifully.
2. He bought a new car.
3. The baby cried loudly.
4. I love pizza.
5. They arrived late.

پاسخ تمرین:

1. Sings – I (لازم)
2. Bought – T (متعدی، مفعول: a new car)
3. Cried – I (لازم)
4. Love – T (متعدی، مفعول: pizza)
5. Arrived – I (لازم)

دسته‌بندی افعال بر اساس ساختار و نقش گرامری

این دسته‌بندی به شما کمک می‌کند تا با گرامر فعل انگلیسی عمیق‌تر آشنا شوید.

نوع فعل	توضیح	مثال
افعال اصلی (Main Verbs)	فعل اصلی جمله که عمل یا حالت را نشان می‌دهد	eat, go, read, be
افعال کمکی (Auxiliary / Helping Verbs)	برای ساختن زمان‌ها، وجه‌ها یا منفی/سوالی کردن	be, have, do
افعال مدال (Modal Verbs)	نشان‌دهنده احتمال، اجازه، توانایی، ضرورت یا پیشنهاد	can, could, may, might, must, shall, should, will, would
افعال پیوندی (Linking / Copular Verbs)	حالت یا ویژگی را به فاعل وصل می‌کنند	be, seem, become, appear
افعال عبوری (Transitive Verbs)	نیازمند مفعول مستقیم هستند	She reads a book.
افعال لازم (Intransitive Verbs)	بدون مفعول مستقیم معنا دارند	He sleeps.
افعال دوکمی (Ditransitive Verbs)	می‌توانند دو مفعول بگیرند (مستقیم و غیرمستقیم)	She gave him a gift.
افعال مرکب / Phrasal Verbs	فعل + حرف اضافه یا قید که معنای جدید می‌دهد	give up, look after, break down
افعال بازتابی (Reflexive Verbs)	عملی که فاعل بر خودش انجام می‌دهد	She introduced herself.

افعال کمکی (Auxiliary Verbs)

افعال کمکی (که به آن‌ها Helping Verbs هم می‌گویند) خودشان معنی خاصی ندارند، بلکه به فعل اصلی جمله کمک می‌کنند تا زمان، حالت، یا وجه جمله را نشان دهد.

سه فعل کمکی اصلی در انگلیسی عبارتند از:

• To Be (am, is, are, was, were, been, being): برای ساخت زمان‌های استمراری و جملات مجهول.
  • She is reading a book. (زمان حال استمراری)
  • The door was opened by him. (جمله مجهول)
• To Have (has, have, had): برای ساخت زمان‌های کامل.
  • I have finished my homework. (زمان حال کامل)
  • They had left before I arrived. (زمان گذشته کامل)
• To Do (do, does, did): برای ساخت جملات منفی، سوالی و تاکیدی در زمان‌های ساده.
  • Do you like coffee? (جمله سوالی)
  • I do not understand. (جمله منفی)
  • I did do my homework! (جمله تاکیدی)

افعال مدال (Modal Verbs)

افعال مدال (Modal Verbs) نوع خاصی از افعال کمکی هستند که توانایی، امکان، اجازه، اجبار، توصیه، احتمال و غیره را بیان می‌کنند. بعد از فعل مدال، همیشه از شکل ساده فعل اصلی (base form) استفاده می‌شود.

لیست رایج افعال مدال:

• Can / Could (توانایی / امکان)
• May / Might (اجازه / احتمال)
• Must (اجبار / یقین)
• Should (توصیه)
• Will / Would (آینده / تمایل / درخواست مودبانه)
• Shall (اقتراح / پیشنهاد – بیشتر در انگلیسی بریتانیایی)
• Ought to (توصیه – شبیه should)

کاربرد افعال مدال (Modal Verbs) در انگلیسی چیست؟
افعال مدال به فعل اصلی یک “لحن” یا “حالت” خاصی اضافه می‌کنند. آن‌ها می‌توانند بیانگر احتمال (It might rain)، توانایی (I can swim)، الزام (You must study)، توصیه (You should rest) و موارد دیگر باشند. بدون افعال مدال، ما قادر به بیان این ظرافت‌های معنایی نیستیم.

مثال:

• I can speak French. (توانایی)
• You should study harder. (توصیه)
• It may rain tomorrow. (احتمال)
• We must leave now. (اجبار)
• Could you please help me? (درخواست مودبانه)

افعال باقاعده و بی‌قاعده (Regular and Irregular Verbs)

این دسته‌بندی مربوط به نحوه ساخت زمان گذشته ساده (Simple Past) و اسم مفعول (Past Participle) افعال است.

• افعال باقاعده (Regular Verbs): برای ساخت زمان گذشته ساده و اسم مفعول، به انتهای فعل “ed-” اضافه می‌شود.
  • Walk – Walked – Walked
  • Play – Played – Played
  • Love – Loved – Loved
• افعال بی‌قاعده (Irregular Verbs): این افعال از هیچ قاعده خاصی برای ساخت گذشته ساده و اسم مفعول پیروی نمی‌کنند و باید آن‌ها را حفظ کرد. شکل آن‌ها می‌تواند کاملاً تغییر کند یا اصلاً تغییر نکند.
  • Go – Went – Gone
  • Eat – Ate – Eaten
  • Cut – Cut – Cut
  • Speak – Spoke – Spoken

چگونه می‌توانیم افعال بی‌قاعده را راحت‌تر یاد بگیریم؟
یادگیری افعال بی‌قاعده نیازمند تمرین مداوم و استفاده از تکنیک‌های مختلف است. توصیه می‌کنم:

1. دسته‌بندی کنید: افعالی که شبیه هم تغییر می‌کنند را دسته‌بندی کنید (مثلاً “sing, sang, sung” و “ring, rang, rung”).
2. فلش‌کارت بسازید: برای هر فعل بی‌قاعده یک فلش‌کارت بسازید و هر سه شکل آن را بنویسید.
3. جمله بسازید: سعی کنید با هر شکل از فعل، جملاتی بسازید تا کاربرد آن را درک کنید.
4. خواندن و گوش دادن: با خواندن متون و گوش دادن به انگلیسی، با این افعال در بافت جمله آشنا شوید.
5. تمرین روزانه: هر روز تعداد کمی از افعال را مرور کنید و از خودتان امتحان بگیرید.

دسته‌بندی‌های دیگر افعال مهم

برای آموزش فعل انگلیسی به صورت جامع، باید با چند نوع دیگر از فعل‌ها هم آشنا شویم.

افعال عبارتی (Phrasal Verbs)

افعال عبارتی ترکیبی از یک فعل و یک حرف اضافه (preposition) یا یک قید (adverb) هستند که گاهی اوقات هر دو با هم می‌آیند. این ترکیب معمولاً معنی‌ای کاملاً متفاوت از معنی فعل اصلی به تنهایی دارد.

افعال عبارتی (Phrasal Verbs) چه اهمیتی دارند و چطور آن‌ها را تشخیص دهیم؟
افعال عبارتی بار معنایی زیادی دارند و در مکالمات روزمره و متون انگلیسی بسیار پرکاربردند. بدون درک آن‌ها، بسیاری از مکالمات و متون برای شما نامفهوم خواهد بود.
تشخیص آن‌ها گاهی دشوار است، اما معمولاً با دیدن فعل و حرف اضافه‌ای که معنای جدیدی ایجاد می‌کند، می‌توان آن‌ها را شناسایی کرد. بهترین راه، یادگیری آن‌ها در قالب جمله و با توجه به معنی‌شان است.

مثال:

• Look up:
  • “Look” به معنای “نگاه کردن” است.
  • “Look up” به معنای “جستجو کردن در فرهنگ لغت یا اینترنت” یا “بهبود یافتن” است.
  • I need to look up this word in the dictionary. (من باید این کلمه را در دیکشنری جستجو کنم.)
• Give up:
  • “Give” به معنای “دادن” است.
  • “Give up” به معنای “تسلیم شدن” یا “ترک کردن کاری” است.
  • Don’t give up on your dreams. (از رویاهایت دست نکش.)
• Put off:
  • “Put” به معنای “گذاشتن” است.
  • “Put off” به معنای “به تعویق انداختن” است.
  • She put off her dentist appointment. (او قرار دندانپزشکی‌اش را به تعویق انداخت.)

افعال عبارتی بسیار چالش برانگیز هستند و نیاز به تمرین و حفظ کردن دارند، زیرا معنی آن‌ها اغلب غیرقابل پیش‌بینی است.

مصادر (Infinitives)

مصدر، شکل پایه یک فعل است که معمولاً با “to” همراه می‌شود (to go, to eat, to sleep). مصدرها می‌توانند در جمله نقش اسم، صفت یا قید را بازی کنند و به تنهایی فعل اصلی جمله نیستند.

مثال:

• To learn is important. (یادگیری مهم است – نقش اسم)
• I want to travel the world. (من می‌خواهم دور دنیا سفر کنم – نقش اسم، مفعول فعل “want”)
• She has a lot of homework to do. (او تکالیف زیادی برای انجام دادن دارد – نقش صفت)
• He came to see me. (او برای دیدن من آمد – نقش قید، دلیل)

Gerunds (اسم مصدر)

گراند (Gerund) شکلی از فعل است که با اضافه کردن “-ing” به انتهای آن ساخته می‌شود (مثل doing, reading, swimming) و در جمله نقش اسم را ایفا می‌کند. اغلب زبان‌آموزان تازه‌کار این را با فعل استمراری اشتباه می‌گیرند، اما باید به نقش آن در جمله دقت کرد.

مثال:

• Swimming is my favorite sport. (شنا کردن ورزش مورد علاقه من است – فاعل جمله)
• I enjoy reading books. (من از کتاب خواندن لذت می‌برم – مفعول فعل “enjoy”)
• He is good at playing the guitar. (او در نواختن گیتار خوب است – مفعول حرف اضافه “at”)

تمرین جامع: تشخیص انواع فعل

حالا که با انواع فعل در زبان انگلیسی آشنا شدید، بیایید با چند تمرین، درک خودمان را بسنجیم. در جملات زیر، فعل‌ها را تشخیص دهید و نوع آن‌ها را (حرکتی، حالتی، ربطی، کمکی، مدال، لازم، متعدی، عبارتی، مصدر، گراند) بنویسید. (یک فعل ممکن است در چند دسته قرار گیرد).

1. She is learning English.
2. I like pizza.
3. The movie seemed interesting.
4. You must study for the exam.
5. He gave up his dream.
6. Running is good for your health.
7. They arrived on time.
8. I want to visit Paris.
9. He has finished his work.
10. The children played in the park.

پاسخ تمرین:

1. is: کمکی (استمراری), learning: حرکتی (فعل اصلی)
2. like: حالتی, متعدی
3. seemed: ربطی
4. must: مدال, study: حرکتی
5. gave up: عبارتی, متعدی
6. Running: گراند (اسم مصدر، فاعل)
7. arrived: حرکتی, لازم
8. want: حالتی, to visit: مصدر (مفعول)
9. has: کمکی (کامل), finished: حرکتی (فعل اصلی)
10. played: حرکتی, لازم (اگر مفعولی نداشته باشد) played: حرکتی، متعدی (اگر مثلاً بگویم “played the game”)

آیا هر جمله انگلیسی حتماً باید فعل داشته باشد؟

بله، تقریباً همیشه. در زبان انگلیسی، یک جمله کامل به طور سنتی شامل فاعل (Subject) و فعل (Verb) است. فعل است که نشان می‌دهد فاعل چه کاری انجام می‌دهد یا در چه حالی است. بدون فعل، جمله ناقص و نامفهوم است.
حتی در جملات امری کوتاه مانند “Stop!” یا “Go!“، فعل وجود دارد و فاعل ضمنی (You) در نظر گرفته می‌شود که حذف شده است. این یک قانون اساسی در ساختار جمله انگلیسی (Sentence Structure) است.

برای مشاهده منابع محلی و نمونه‌های عملی‌تر می‌توانید به صفحه آموزشگاه زبان در یزد مراجعه کنید.

نتیجه‌گیری نهایی

تبریک می‌گویم! شما حالا با بخش عظیمی از دانش مربوط به انواع فعل در زبان انگلیسی آشنا شدید. همانطور که دیدید، فعل‌ها بخش حیاتی هر جمله انگلیسی هستند و درک آن‌ها کلید تسلط بر این زبان است. از افعال حرکتی که عمل را نشان می‌دهند تا افعال حالتی که وضعیت را بیان می‌کنند، و از افعال لازم تا افعال متعدی، هر کدام نقش منحصر به فرد خود را در گرامر فعل انگلیسی دارند. همچنین با افعال کمکی و افعال مدال که به فعل اصلی کمک می‌کنند، و افعال باقاعده و بی‌قاعده که چالش‌های خود را دارند، آشنا شدیم. فراموش نکنید که با افعال عبارتی و مصدرها و گراندها هم دوست شوید، چون کاربرد زیادی در انگلیسی روزمره دارند.

یادگیری زبان یک سفر است و در این سفر، آموزش فعل انگلیسی یکی از نقاط عطف مهم است. با تمرین مستمر، ساخت جملات متنوع و استفاده از این آموخته‌ها در مکالمات و نوشته‌هایتان، خیلی زود خواهید دید که چقدر در درک و استفاده از زبان انگلیسی قدرتمندتر شده‌اید. به خودتان اعتماد کنید و به یادگیری ادامه دهید!

سوالات متداول (FAQ)

فرق بین فعل لازم و متعدی در انگلیسی چیست؟

فرق اصلی بین فعل لازم (Intransitive) و متعدی (Transitive) در نیاز به مفعول مستقیم است. فعل لازم نیازی به مفعول مستقیم برای کامل شدن معنی ندارد (مثال: She sleeps. او می‌خوابد.). در حالی که فعل متعدی حتماً باید یک مفعول مستقیم داشته باشد تا معنی آن کامل شود و عمل فعل را دریافت کند (مثال: I read a book. من یک کتاب می‌خوانم؛ “a book” مفعول مستقیم است.).

چگونه می‌توانیم افعال بی‌قاعده را راحت‌تر یاد بگیریم؟

یادگیری افعال بی‌قاعده نیازمند تکرار، تمرین و استفاده از تکنیک‌های یادگیری است. بهترین روش‌ها عبارتند از: دسته‌بندی افعال بر اساس الگوی تغییر شکل (مانند sing-sang-sung)، استفاده از فلش‌کارت، ساخت جمله با هر شکل از فعل، خواندن و گوش دادن به متون انگلیسی برای درک کاربرد آن‌ها در بافت، و مرور منظم و روزانه.

کاربرد افعال مدال (Modal Verbs) در انگلیسی چیست؟

افعال مدال (مانند can, could, may, might, must, should, will, would) افعال کمکی هستند که برای بیان توانایی، امکان، اجازه، اجبار، توصیه، احتمال، درخواست و غیره به کار می‌روند. آن‌ها حالت و لحن خاصی به فعل اصلی اضافه می‌کنند و همیشه با شکل ساده فعل اصلی به کار می‌روند (مثال: You should study harder. تو باید بیشتر درس بخوانی.).

افعال عبارتی (Phrasal Verbs) چه اهمیتی دارند و چطور آن‌ها را تشخیص دهیم؟

افعال عبارتی ترکیبی از یک فعل و یک حرف اضافه یا قید هستند که معنی جدید و معمولاً متفاوتی از فعل اصلی ایجاد می‌کنند. اهمیت آن‌ها در این است که در مکالمات روزمره و متون انگلیسی بسیار رایج هستند و درک نکردن آن‌ها می‌تواند به سوءتفاهم منجر شود. تشخیص آن‌ها معمولاً با دیدن فعل و ذره همراه آن (حرف اضافه/قید) و توجه به معنی کلی عبارت انجام می‌شود. بهترین راه یادگیری آن‌ها در بافت جمله و حفظ کردن است.

آیا هر جمله انگلیسی حتماً باید فعل داشته باشد؟

بله، در زبان انگلیسی تقریباً هر جمله کامل حتماً باید شامل یک فعل باشد. فعل نشان‌دهنده عملی است که فاعل انجام می‌دهد یا حالتی که فاعل در آن قرار دارد. بدون فعل، جمله ناقص و بی‌معنی خواهد بود. حتی در جملات امری کوتاه (مانند “Go!”), فاعل “You” به صورت ضمنی وجود دارد.

برای اطلاعات بیشتر میتونین به این مقاله مراجعه کنین.