صرف افعال ترکی استانبولی: آموزش جامع، آسان و کاربردی (مثال‌های فراوان)

سلام به همه علاقه‌مندان به زبان شیرین ترکی استانبولی! امروز قصد دارم یکی از مهم‌ترین و در عین حال شاید چالش‌برانگیزترین بخش‌های یادگیری این زبان، یعنی صرف افعال ترکی استانبولی را با شما در میان بگذارم. به‌عنوان کسی که خودش این مسیر رو طی کرده، می‌دونم که صرف فعل ترکی می‌تونه اولش کمی گیج‌کننده باشه، اما نگران نباشید! با یک رویکرد درست و مثال‌های کافی، متوجه می‌شید که چقدر منطقی و زیباست.

در این مقاله، سعی می‌کنم به زبانی ساده و کاربردی، تمام جزئیات مربوط به گرامر ترکی استانبولی فعل را برای شما توضیح دهم. از زمان‌های پایه گرفته تا وجوه مختلف، همه چیز را با هم مرور می‌کنیم تا در نهایت بتوانید با اعتماد به نفس بالاتری صحبت کرده و بنویسید. هدف من این است که این مقاله، به یک مرجع کامل و جامع برای شما، به‌عنوان یک زبان‌آموز مبتدی ترکی استانبولی تبدیل شود.

برای آشنایی بیشتر با زبان ترکی استانبولی و پیشرفت سریع‌تر، بد نیست به صفحه آموزشگاه زبان ترکی استانبولی در تهران سر بزنید.

منظور از صرف فعل در زبان ترکی استانبولی چیست؟

در زبان ترکی استانبولی، مثل بسیاری از زبان‌های دیگر، صرف فعل یعنی تغییر شکل فعل اصلی بر اساس فاعل (چه کسی عمل را انجام می‌دهد)، زمان (کِی عمل انجام می‌شود) و وجه (چگونه عمل انجام می‌شود؛ مثلاً امری، شرطی و…). این تغییرات معمولاً با اضافه کردن پسوندهایی به ریشه فعل اتفاق می‌افتد. برای درک بهتر، بیایید یک مقایسه اجمالی با فارسی داشته باشیم.

در فارسی می‌گوییم “رفتم”، “رفتی”، “می‌روم”، “خواهم رفت”. هر کدام از این‌ها شکل‌های صرف شده از فعل “رفتن” هستند. در ترکی هم همین‌طور است، اما با سیستم پسوندهای منظم و مشخص.

ریشه فعل (فعل بدون هیچ علامت اضافه) در ترکی معمولاً با پسوند “–mek” یا “–mak” در حالت مصدر شناخته می‌شود. برای مثال:

• Gitmek (رفتن) – ریشه: Git-
• Gelmek (آمدن) – ریشه: Gel-
• Yapmak (انجام دادن) – ریشه: Yap-
• Okumak (خواندن) – ریشه: Oku-

با حذف “–mek” یا “–mak”، ریشه فعلی به دست می‌آید که پایه و اساس تمام صرف‌هاست.

ضمایر شخصی و تاثیر آن‌ها در صرف افعال ترکی

قبل از اینکه وارد جزئیات صرف افعال ترکی استانبولی شویم، لازم است با ضمایر شخصی و تأثیر آن‌ها آشنا شویم. در زبان ترکی، همانند فارسی، ضمایر شخصی نشان‌دهنده فاعل جمله هستند و پسوند فعلی متناسب با هر ضمیر تغییر می‌کند.

ضمیر شخصی فارسی	ضمیر ترکی	پسوند فعلی رایج	مثال
من	Ben	-im / -ım / -üm / -um	gelirim (می‌آیم)
تو	Sen	-sin / -sın / -sün / -sun	gelirsin
او	O	— (بدون پسوند)	gelir
ما	Biz	-iz / -ız / -üz / -uz	geliriz
شما	Siz	-siniz / -sınız / -sünüz / -sunuz	gelirsiniz
آن‌ها	Onlar	— / (اختیاری: -ler / -lar)	gelir(ler)

نکته مهم: انتخاب پسوند مناسب (مثلاً -im یا -ım) بسته به آخرین حرف صدادار ریشه فعل، از قانون هماهنگی حروف صدادار (Vowel Harmony) پیروی می‌کند که یکی از شالوده‌های اصلی گرامر ترکی استانبولی فعل است.

قانون هماهنگی حروف صدادار (Vowel Harmony)

این قانون به ما می‌گوید که آخرین حرف صدادار در ریشه فعل، شکل پسوند را تعیین می‌کند.

• قانون چهارگانه: اگر آخرین حرف صدادار ریشه فعل “a” یا “ı” باشد، پسوند با “ı” خواهد بود. اگر “e” یا “i” باشد، با “i” خواهد بود. اگر “o” یا “u” باشد، با “u” خواهد بود. و اگر “ö” یا “ü” باشد، با “ü” خواهد بود.
• قانون دوگانه: (برای برخی پسوندها مثل جمع اسم‌ها و صفت‌ها) اگر آخرین حرف صدادار “a”, “ı”, “o”, “u” باشد، پسوند با “a” و اگر “e”, “i”, “ö”, “ü” باشد، پسوند با “e” خواهد بود.

در ادامه برای هر زمان و وجه، مثال‌های عملی از این الگوها خواهیم دید.

زمان حال استمراری در ترکی استانبولی (Şimdiki Zaman)

یکی از پرکاربردترین زمان‌ها در هر زبانی، زمان حال استمراری است. این زمان برای بیان کارهایی استفاده می‌شود که در حال حاضر، همین لحظه در حال انجام شدن هستند. ساختار این زمان بسیار منظم است.

فرمول: ریشه فعل + (ı/i/u/ü)yor + پسوند شخصی

مثال با فعل “Gelmek” (آمدن):

• Ben geliyorum (من دارم می‌آیم)
• Sen geliyorsun (تو داری می‌آیی)
• O geliyor (او دارد می‌آید)
• Biz geliyoruz (ما داریم می‌آییم)
• Siz geliyorsunuz (شما دارید می‌آیید)
• Onlar geliyorlar (آن‌ها دارند می‌آیند)

پسوندهای شخصی زمان حال استمراری:

ضمیر شخصی	پسوند درست
Ben	-iyorum / -ıyorum / -üyorum / -uyorum
Sen	-iyorsun / -ıyorsun / -üyorsun / -uyorsun
O	-iyor / -ıyor / -üyor / -uyor
Biz	-iyoruz / -ıyoruz / -üyoruz / -uyoruz
Siz	-iyorsunuz / -ıyorsunuz / -üyorsunuz / -uyorsunuz
Onlar	-iyorlar / -ıyorlar / -üyorlar / -uyorlar

نکات مهم:

• اگر ریشه فعل به حرف صدادار ختم شود، حرف صدادار آخر ریشه حذف شده و پسوند شروع زمان استمراری (-yor) مستقیماً به آن اضافه می‌شود. مثلاً: Oku (خواندن) + yor = Okuyor (دارد می‌خواند).
• گاهی اوقات، برای راحتی تلفظ، حرف صدادار قبل از ‘-yor’ تغییر می‌کند. مثلاً: Bekle (منتظر ماندن) + -yor = Bekliyor.

مثال‌های بیشتر:

• Ne yapıyorsun? (چه کار می‌کنی؟) – Ders çalışıyorum. (دارم درس می‌خوانم.)
• O nereye gidiyor? (او کجا می‌رود؟) – Eve gidiyor. (دارد به خانه می‌رود.)
• Biz yemek yiyoruz. (ما داریم غذا می‌خوریم.)

زمان حال ساده/گسترده در ترکی استانبولی (Geniş Zaman)

زمان حال ساده یا گسترده برای بیان کارهای عمومی، عادت‌ها، حقایق علمی و کارهایی که به طور منظم اتفاق می‌افتند، استفاده می‌شود. این زمان یکی دیگر از بخش‌های مهم در صرف افعال ترکی استانبولی است.

فرمول: ریشه فعل + (a/e / ır/ir/ur/ür) + پسوند شخصی

نکات مهم در ساختار:

• اگر ریشه فعل به حرف صدادار ختم شود: ریشه + R + پسوند شخصی. (مثال: Oku-mak -> Oku-r-um)
• اگر ریشه فعل به حرف بی‌صدا ختم شود و یک هجایی باشد: ریشه + ır/ir/ur/ür + پسوند شخصی. (مثال: Gel-mek -> Gel-ir-im)
• اگر ریشه فعل به حرف بی‌صدا ختم شود و بیش از یک هجا داشته باشد: ریشه + a/e + پسوند شخصی. (مثال: Konuş-mak -> Konuş-ur-um)
• افعال استثنایی: بعضی از افعال پرکاربرد (مثلاً: Bil (دانستن) -> Bilirim) قانون را رعایت نمی‌کنند.

اگر به دنبال آموزشگاه زبان ترکی استانبولی با کیفیت هستید، پیشنهاد می‌کنم حتماً صفحه آموزشگاه زبان ترکی استانبولی در اصفهان را بررسی کنید.

مثال با فعل “Gitmek” (رفتن):

• Ben giderim (من می‌روم / معمولاً می‌روم)
• Sen gidersin (تو می‌روی / معمولاً می‌روی)
• O gider (او می‌رود / معمولاً می‌رود)
• Biz gideriz (ما می‌رویم / معمولاً می‌رویم)
• Siz gidersiniz (شما می‌روید / معمولاً می‌روید)
• Onlar giderler (آن‌ها می‌روند / معمولاً می‌روند)

مثال با فعل “Okumak” (خواندن):

• Ben okurum (من می‌خوانم)
• Sen okursun (تو می‌خوانی)
• O okur (او می‌خواند)
• Biz okuruz (ما می‌خوانیم)
• Siz okursunuz (شما می‌خوانید)
• Onlar okurlar (آن‌ها می‌خوانند)

تفاوت زمان حال استمراری و حال ساده در ترکی استانبولی چیست؟

همانطور که دیدیم، حال استمراری (şimdiki zaman) برای کارهایی است که همین الان در حال وقوع هستند: “Şu an kitap okuyorum.” (الان دارم کتاب می‌خوانم). اما حال ساده/گسترده (geniş zaman) برای کارهایی است که به طور کلی، همیشه یا معمولاً اتفاق می‌افتند: “Her gün kitap okurum.” (هر روز کتاب می‌خوانم).

زمان گذشته ساده در ترکی استانبولی

(Duyulan Geçmiş Zaman -di’li geçmiş و Görülmüş Geçmiş Zaman -miş’li geçmiş)

در ترکی استانبولی دو نوع زمان گذشته ساده داریم که هر کدام کاربرد خاص خود را دارند و از اجزای مهم گرامر ترکی استانبولی فعل محسوب می‌شوند.

گذشته قطعی (Görülen Geçmiş Zaman / -di’li Geçmiş Zaman)

این زمان برای بیان کارهایی است که در گذشته اتفاق افتاده‌اند و ما خودمان شاهد انجام آن‌ها بوده‌ایم یا از وقوع آن‌ها کاملاً مطمئن هستیم.

فرمول: ریشه فعل + (dı/di/du/dü/tı/ti/tu/tü) + پسوند شخصی

انتخاب پسوند (dı/di/…) بر اساس قانون هماهنگی حروف صدادار و همچنین آخرین حرف بی‌صدای ریشه فعل (اگر بی‌صدا باشد، و یکی از حروف سخت F, S, T, K, Ç, Ş, H, P باشد، از t استفاده می‌شود) صورت می‌گیرد.

مثال با فعل “Gitmek” (رفتن):

• Ben gittim (من رفتم)
• Sen gittin (تو رفتی)
• O gitti (او رفت)
• Biz gittik (ما رفتیم)
• Siz gittiniz (شما رفتید)
• Onlar gittiler (آن‌ها رفتند)

مثال: “Gelmek” (آمدن):

• Ben geldim (من آمدم)

گذشته نقلی (Duyulan Geçmiş Zaman / -miş’li Geçmiş Zaman)

این زمان برای بیان کارهایی است که در گذشته اتفاق افتاده‌اند، اما ما خودمان مستقیماً شاهد نبوده‌ایم یا خبرش را از شخص دیگری شنیده‌ایم. یا برای بیان کارهایی که بعدها متوجه شده‌ایم اتفاق افتاده‌اند (با حالت تعجب).

فرمول: ریشه فعل + (mış/miş/muş/müş) + پسوند شخصی

مثال با فعل “Gelmek” (آمدن):

• Ben gelmişim (گویا من آمده‌ام / من آمده بودم)
• Sen gelmişsin (گویا تو آمده‌ای)
• O gelmiş (گویا او آمده / او آمده بود)
• Biz gelmişiz (گویا ما آمده‌ایم)
• Siz gelmişsiniz (گویا شما آمده‌اید)
• Onlar gelmişler (گویا آن‌ها آمده‌اند)

مثال:

• Ahmet dün İstanbul’a gitmiş. (گویا احمد دیروز به استانبول رفته است – من خبرش را شنیده‌ام.)
• Kapı çalmış. (گویا در زده شده – من صدای در را شنیده‌ام، اما ندیده‌ام.)

زمان آینده در ترکی استانبولی (Gelecek Zaman)

زمان آینده برای بیان کارهایی استفاده می‌شود که قرار است در آینده انجام شوند.

فرمول: ریشه فعل + (acak/ecek) + پسوند شخصی

نکات مهم:

• اگر ریشه فعل به حرف صدادار ختم شود و پسوند با حرف صدادار شروع شود، معمولاً حرف صدادار بینشان قرار می‌گیرد. (مثال: Bekle-mek -> Bekleyeceğim – منتظر خواهم ماند)

مثال با فعل “Yapmak” (انجام دادن):

• Ben yapacağım (من انجام خواهم داد)
• Sen yapacaksın (تو انجام خواهی داد)
• O yapacak (او انجام خواهد داد)
• Biz yapacağız (ما انجام خواهیم داد)
• Siz yapacaksınız (شما انجام خواهید داد)
• Onlar yapacaklar (آن‌ها انجام خواهند داد)

مثال:

• Yarın işe gideceğim. (فردا به سر کار خواهم رفت.)
• Akşam yemek yiyeceğiz. (شب غذا خواهیم خورد.)

وجه امری در ترکی استانبولی (Emir Kipi)

وجه امری برای دستور دادن، درخواست کردن یا دعوت کردن به‌کار می‌رود. در زبان ترکی استانبولی، شخص سوم مفرد و جمع نیز دارای وجه امری هستند. چگونه می‌توان یک فعل را در وجه امری صرف کرد؟

فرمول:

• Sen (تو): فقط ریشه فعل. (مثال: Gel! بیا!)
• Siz (شما رسمی/جمع): ریشه فعل + -in/-ın/-un/-ün یا -iniz/-ınız/-unuz/-ünüz. (مثال: Gelin! بیایید! / Geliniz! لطفاً بیایید!)
• O (او): ریشه فعل + -sin/-sın/-sun/-sün. (مثال: Gelsin! بیاید!)
• Onlar (آن‌ها): ریشه فعل + -sinler/-sınlar/-sunlar/-sünler. (مثال: Gelsinler! بیایند!)

نکته: برای “Ben” و “Biz” وجه امری وجود ندارد، چون نمی‌توان به خودمان دستور دهیم.

مثال با فعل “Okumak” (خواندن):

• Sen oku! (تو بخوان!)
• Siz okuyun! (شما بخوانید!)
• O okusun! (او بخواند!)
• Onlar okusunlar! (آن‌ها بخوانند!)

وجه شرطی در ترکی استانبولی (Şart Kipi)

وجه شرطی برای بیان شرط یا احتمال به‌کار می‌رود.

فرمول: ریشه فعل + (sa/se) + پسوند شخصی

مثال با فعل “Gelmek” (آمدن):

• Ben gelsem (اگر من بیایم)
• Sen gelsen (اگر تو بیایی)
• O gelse (اگر او بیاید)
• Biz gelesek (اگر ما بیاییم)
• Siz gelseniz (اگر شما بیایید)
• Onlar gelseler (اگر آن‌ها بیایند)

مثال:

• Yağmur yağarsa, evde kalırız. (اگر باران ببارد، در خانه می‌مانیم.)
• Param olsa, yeni bir araba alırım. (اگر پول داشته باشم، یک ماشین جدید می‌خرم.)

سایر وجوه و افعال ترکیبی مهم

تا اینجا با متداول‌ترین زمان‌ها و وجوه آشنا شدیم. اما صرف افعال ترکی استانبولی محدود به این‌ها نیست. برخی افعال و وجوه ترکیبی نیز وجود دارند که کاربرد فراوانی دارند.

وجه خواستن / نیاز داشتن (İstek Kipi)

این وجه برای بیان آرزو، خواسته یا پیشنهاد استفاده می‌شود.

فرمول: ریشه فعل + (a/e) + پسوند شخصی

مثال با فعل “Gitmek” (رفتن):

• Ben gideyim (بگذار بروم/می‌خواهم بروم)
• Sen gidesin (بگذاری بروی) – کمتر استفاده می‌شود
• O gide (بگذار برود) – کمتر استفاده می‌شود
• Biz gidelim (بگذار بروید / برویم)
• Siz gidesiniz (بگذارید بروید) – کمتر استفاده می‌شود
• Onlar gideler (بگذارید بروند) – کمتر استفاده می‌شود

نکته: این وجه بیشتر برای شخص “ben” و “biz” کاربرد دارد.

• Ne yapalım? (چه کار کنیم؟) – Sinemaya gidelim. (به سینما برویم.)

فعل توانستن (Yeterlilik Fiili / -(y)abilmek)

این فعل برای بیان توانایی انجام کاری یا اجازه برای انجام کاری استفاده می‌شود.

فرمول: ریشه فعل + -(y)abilmek (که -(y)abilmek خودش صرف می‌شود)

مثال با فعل “Gelmek” (آمدن) در زمان حال استمراری:

• Ben gelebilirim (من می‌توانم بیایم)
• Sen gelebilirsin (تو می‌توانی بیایی)
• O gelebilir (او می‌تواند بیاید)
• Biz gelebiliriz (ما می‌توانیم بیاییم)
• Siz gelebilirsiniz (شما می‌توانید بیایید)
• Onlar gelebilirler (آن‌ها می‌توانند بیایند)

مثال:

• Türkçe konuşabiliyorum. (من می‌توانم ترکی صحبت کنم.)
• Yarın gelebilir misin? (می‌توانی فردا بیایی؟)

فعل خواستن (İstemek) و سایر افعال کمکی

فعل “İstemek” (خواستن) به خودی خود یک فعل اصلی است و مانند سایر افعال صرف می‌شود. اما در ترکیب با مصدر، معنی “خواستن انجام کاری” را می‌دهد.

مثال:

• Ben gitmek istiyorum. (من می‌خواهم بروم.) – (Gitmek + İstiyorum)
• Sen uyumak istiyor musun? (تو می‌خواهی بخوابی؟)

برای یادگیری عمیق‌تر و تمرین بیشتر، به دنبال منابع و مثال صرف فعل ترکی باشید.

آیا افعال بی‌قاعده در ترکی استانبولی نیز وجود دارند؟

خبر خوب این است که در زبان ترکی استانبولی، برخلاف زبان‌هایی مثل انگلیسی یا آلمانی، تعداد افعال بی‌قاعده بسیار ناچیز است. در واقع، سیستم صرف فعل ترکی بسیار منظم و قانونمند است و با یادگیری قانون هماهنگی حروف صدادار و چند قاعده محدود، می‌توانید تقریباً هر فعلی را به درستی صرف کنید. تنها چند مورد استثنای جزئی در تلفظ یا املا وجود دارد که به مرور زمان با تمرین و تکرار به آن‌ها مسلط خواهید شد. مهم‌ترین نکته این است که هر فعل یک ریشه ثابت دارد و با اضافه کردن پسوندها شکل می‌گیرد.

پسوندهای فعل ترکی: جداول جامع و منظم

برای جمع‌بندی مباحث مربوط به پسوندهای فعل ترکی، در ادامه جداولی برای زمان‌های اصلی ارائه می‌دهم تا همیشه یک مرجع سریع در دسترس داشته باشید.

جدول پسوندهای زمان حال استمراری (-yor):

ضمیر	پسوند
Ben	-iyorum / -ıyorum / -üyorum / -uyorum
Sen	-iyorsun / -ıyorsun / -üyorsun / -uyorsun
O	-iyor / -ıyor / -üyor / -uyor
Biz	-iyoruz / -ıyoruz / -üyoruz / -uyoruz
Siz	-iyorsunuz / -ıyorsunuz / -üyorsunuz / -uyorsunuz
Onlar	-iyorlar / -ıyorlar / -üyorlar / -uyorlar

جدول پسوندهای زمان گذشته قطعی (-di’li Geçmiş Zaman):

ضمیر	پسوند زمان گذشته
Ben (من)	-dim / -dım / -düm / -dum / -tim / -tım / -tüm / -tum
Sen (تو)	-din / -dın / -dün / -dun / -tin / -tın / -tün / -tun
O (او)	-di / -dı / -dü / -du / -ti / -tı / -tü / -tu
Biz (ما)	-dik / -dık / -dük / -duk / -tik / -tık / -tük / -tuk
Siz (شما)	-diniz / -dınız / -dünüz / -dunuz / -tiniz / -tınız / -tünüz / -tunuz
Onlar (آن‌ها)	-diler / -dılar / -düler / -dular / -tiler / -tılar / -tüler / -tular

جدول پسوندهای زمان آینده (-acak/-ecek):

ضمیر	پسوند
Ben	-(y)acağım / -(y)eceğim
Sen	-(y)acaksın / -(y)eceksin
O	-(y)acak / -(y)ecek
Biz	-(y)acağız / -(y)eceğiz
Siz	-(y)acaksınız / -(y)eceksiniz
Onlar	-(y)acaklar / -(y)ecekler

به یاد داشته باشید که این پسوندها همیشه بر اساس آخرین حرف صدادار ریشه فعل و قانون هماهنگی تغییر می‌کنند.

نتیجه‌گیری

همانطور که دیدید، صرف افعال ترکی استانبولی در ابتدا شاید کمی پیچیده به نظر برسد، اما با یادگیری قواعد اصلی و تمرین مداوم، خواهید دید که چقدر منطقی و منظم است. کلید موفقیت، درک قانون هماهنگی حروف صدادار و استفاده از مثال‌های فراوان در موقعیت‌های مختلف است. امیدوارم این راهنمای جامع به شما در مسیر یادگیری صرف فعل ترکی کمک کرده باشد و بتوانید با اعتماد به نفس بیشتری مکالمه کنید و پیام خود را منتقل کنید. در طول مسیر یادگیری، مطمئن باشید که هر روز، یک قدم به تسلط بیشتر نزدیک می‌شوید.

اگر علاقمند به یادگیری زبان ترکی هستید، پیشنهاد می‌کنم نگاهی به صفحه بهترین آموزشگاه زبان ترکی استانبولی در مشهد بیاندازید.

سوالات متداول (FAQ)

منظور از صرف فعل در زبان ترکی استانبولی چیست؟

صرف فعل در زبان ترکی استانبولی به معنای تغییر شکل ریشه فعل بر اساس فاعل (ضمیر شخصی)، زمان انجام عمل (مثل حال، گذشته، آینده) و وجه (مانند امری، شرطی) است. این تغییرات عمدتاً با اضافه کردن پسوندهای مشخص به ریشه فعل صورت می‌گیرد.

ضمایر شخصی چگونه در صرف افعال ترکی تاثیر می‌گذارند؟

ضمایر شخصی (من، تو، او، ما، شما، آن‌ها) نقش تعیین‌کننده‌ای در صرف افعال ترکی دارند. هر ضمیر شخصی یک پسوند فعلی خاص خود را دارد که به انتهای فعل صرف شده اضافه می‌شود. انتخاب دقیق این پسوندها بر اساس قانون هماهنگی حروف صدادار و نیز آخرین حرف ریشه فعل انجام می‌شود.

تفاوت زمان حال استمراری و حال ساده در ترکی استانبولی چیست؟

زمان حال استمراری (Şimdiki Zaman) برای بیان کارهایی استفاده می‌شود که همین اکنون در حال وقوع هستند یا برای رویدادهای موقتی.
زمان حال ساده/گسترده (Geniş Zaman) برای بیان عادت‌ها، کارهای روتین، حقایق عمومی و کارهایی که به طور منظم اتفاق می‌افتند، استفاده می‌شود.

چگونه می‌توان یک فعل را در وجه امری صرف کرد؟

برای صرف یک فعل در وجه امری (Emir Kipi) در ترکی استانبولی:

• برای “تو”: فقط ریشه فعل استفاده می‌شود (مثال: gel! = بیا!).
• برای “شما”: ریشه فعل + پسوندهای -in/-ın/-un/-ün یا -iniz/-ınız/-unuz/-ünüz (مثال: gelin! = بیایید!).
• برای “او”: ریشه فعل + پسوندهای -sin/-sın/-sun/-sün (مثال: gelsin! = بیاید!).
• برای “آن‌ها”: ریشه فعل + پسوندهای -sinler/-sınlar/-sunlar/-sünler (مثال: gelsinler! = بیایند!).

آیا افعال بی‌قاعده در ترکی استانبولی نیز وجود دارند؟

خوشبختانه، در زبان ترکی استانبولی تعداد افعال بی‌قاعده بسیار کمیاب است. سیستم صرف فعل در این زبان بسیار منظم و از قوانین مشخص، به ویژه قانون هماهنگی حروف صدادار، پیروی می‌کند. بنابراین، با یادگیری این قوانین، می‌توانید اکثر افعال را به راحتی صرف کنید و نیازی به حفظ تعداد زیادی فعل بی‌قاعده نیست.